چند روزه یکی از دانش آموزای کلاس دومیم، مدام میاد جلوم میپرسه:

خانوم! من برای چی به دنیا اومدم؟

سخت ترین سوالیه که طی این سه سال، دانش آموزی ازم پرسیده و هیچ جوره نمیتونم جوابشو بدم و فقط میگم نمیدونم!
و با خودم فکر میکنم خودم برای چی به دنیا اومدم؟ اومدم که چیکار کنم؟ وقتی هنوز رسالت خودمو نمیدونم چجوری بگم اون بچه برای چی به دنیا اومده؟...

توسط جوآنهــ | پنجشنبه بیست و هشتم دی ۱۴۰۲ | 1:46 بسم الله النور۲۵ سالگی سلام :)چقدر خنده و گریه و تجربه و بالا و پایین نهفته ست توی همین عددها...از بیست به بعد خیلی چالش های جدی تری برام به وجود اومد که بعضیاش باعث شد رشد کنم و بعضیاشم متوفقم کرد... اما الان که خوب به اتفاقات گذشته فکر میکنم میبینم همش خیر بوده و خوبی و سرشار از یادگیری :)راستشو بخواین بیشتر تلخیایی که برام پیش اومد هم بخاطر ادعاهای قبلیم بود که مورد امتحان قرار گرفتم و درست از همونجاهایی که مغرور شده بودم زمین خوردم... ولی خداروشکر خدا مثل همیشه بی نهایت در حقم لطف کرد و نجاتم داد و یادم داد...فکر میکنم طی این یک سال گذشته، عمیق ترین خوشحالی ها و عمیق ترین غم ها رو درک کردم... و همین عمیق بودن و اصیل بودنِ غم و شادی خیلی برام ارزش داره...+سکانسِ برترِ ۲۴ سالگی، روز عروسیم بود که توی کربلا برگزار شد :) وقتی با چادر سفید برای اولین بار توی حرم امام حسین(ع) بودم عمیقاً احساس خوشبختی داشتم